Türkçeye çevrilmesini istediğiniz Japon dizisi veya filmi varsa mesajla bildirebilirsiniz.

23 Temmuz 2009

KAT-TUN Röportaj - Duet Nisan 2009 (1/2)

O Zamanların Gözyaşları Bugünün Mücevherleri

KAT-TUN büyük beğeni toplayan One Drop single ının ardından, 10. single olan Rescue’ yu 11 Mart tarihinde yayınladı. Bu ay KAT-TUN üyelerine mezuniyet ve yeni hayatlarıyla ilgili olarak sorular yönelttik. Junior dönemindeki anılarına göz atmadan geçmeyin!

Soru: Şimdilerde neyden mezun olmak isterdiniz?

Kame: İdmansızlıktan. Dizi çekimlerim olduğundan bu oldukça zor. Eğer zamanım olsaydı, tanıdığım profesyonel bir beyzbol oyuncusunun çalışmalarına katılmak hoşuma giderdi.

Akanishi: Bu sayılmaz ama, sabahlarla başım dertte, sabahları kendimi korkunç derecede huysuz hissediyorum (Gülüyor). Bundan mezun olmak isterdim.

Taguchi: Yapmaları için diğerlerine bıraktığım şeylerden. Arkadaşlarımla yemek için sözleştiğimde, “Yere sen karar ver” diyorum, bunun gibi.

Tanaka: Tembel olmak istemiyorum. Duş aldıktan sonra küveti temizlemek zorunda olmak korkunç geliyor (Gülüyor).

Ueda: Belirli bir şey yok. Aksine, boks gibi şuan yaptığım şeylere devam etmek istiyorum.

Nakamaru: Çamaşır sepetini her zaman çamaşır makinesinin önüne bırakıyorum, bu huyumdan vazgeçmek isterim.

Soru: Mezuniyet töreninizle ilgili unutamadığınız bir anınız var mı?

Kame: Ortaokul mezuniyet törenimizde herkes ‘Aogeba Tattoshi’ şarkısını söyleyip ağlarken, solumdaki bir kız kansızlıktan bayıldı. Arkadaşlarım ve ben de (Nakamaru’ya dönerek) onu kurtardık.

Akanishi: İlkokuldayken, müdür bana yanlışlıkla ‘Akanishi Hitoshi-kun’ dedi. Şok olmuştum (Ağlama taklidi). (İsminin kanjileri bu şekilde de okunabiliyor)

Taguchi: Lise mezuniyet törenimde uyuyakaldığım için öğretmen bana çok kızmıştı. Herkesin önünde o şekilde konuşmasına gerek yoktu (Ağlama taklidi).

Tanaka: Ortaokuldayken hoşlanmadığım bir öğretmen vardı. Törende, öğrencilerin isimleri okunurken, öğrenci numaralı yerine isimlerin tamamını okuyan tek öğretmen olmuştu. Bu nedenle, o an hem duygulandım hem de harika biri olduğunu düşündüm.

Ueda: Ben erkek lisesinde okuduğum için, kızların bana “Düğmeni verir misin” demesi gibi anılarım olmadı. (Dizilerde gördüğüm kadarıyla, kızlar hoşlandıkları erkeklerden hatıra olarak ceketlerinin düğmelerini istiyorlar :) )

Nakamaru: Genellikle katı mizaçlı olan bir öğretmen, törende bana oldukça nazik davrandı. Bu beni çok etkiledi, hüngür hüngür ağladım.

Soru: Öğrencilik günlerinizden kalan, şu an bile vazgeçemediğiniz bir eşyanız var mı?

Kame: Hala ortaokul üniformamı saklıyorum. Ayrıca Gokusen’deki üniformamı da aldım ve hala benim için değerli.

Akanishi: Üniformamı küçük bir öğrenciye verdiğimden eminim. Çünkü artık onu kullanmam mümkün değil.

Taguchi: Herhangi bir şey yok. Ailem ortaokul üniformamı ikinci el dükkanına verdi sanırım. Lise üniformam da kayıp, bu nedenle onu aramalıyım.

Tanaka: Öğrenciyken kullandığım güneş gözlüklerim ya da kıyafetlerim hala duruyor. Onları erkek kardeşime verdim. (Zaten Tanaka'nın kardeşi de pek bir sevimli, şu an Johnny's Jr)

Ueda: Mezuniyet albümüm ve üniformam hala duruyor. Eminim.

Nakamaru: Herhangi bir şey yok. Çünkü genellikle düzensizim.

Soru: ‘Öğrenci olmak iyidir’ deyince ne anlarsınız?

Kame: Özgürce kullanabilecekleri çok zamanlarının olması.

Akanishi: ‘Öğrenci’ kelimesi bile kulağa hoş gelmiyor mu? Üniversite öğrencisi olmayı tecrübe etmek isterdim. Şimdi bile olsa yapmak isterim.

Taguchi: Hayallerinin olması. Sonsuz imkanlara sahip olmak. Ailenin gelirini kullanmak, ki ben bunu yapmadım.

Tanaka: Her şeyden önce üniformalar harika. İnsana genç hissettiriyor. Bazı zamanlar iş hakkında endişelenmek istemiyorum ve yalnızca okul üniforması giyiyor olmak istiyorum. Ama, Gokusen’deki bir öğrenci gibi davranmak benim için zaten imkansız.

Ueda: Genç ve enerjikler. Ki ben de hala gencim (Gülüyor).

Nakamaru: Kullanabilecekleri çok fazla zamanları var. Çünkü arkadaşlarıyla buluşabilirler ve istedikleri her şeyi yapabilirler.

Soru: Toplumda bir yetişkin olmanın iyi tarafları nelerdir?

Kame: İstediğim şeyleri satın alabilmek (Gülüyor). Mesela kaliteli şaraplar aldım. Farklı farklı insanlarla tanışabiliyorum.

Akanishi: On dört yaşımdan beri çalışıyorum. Buna bağlı olarak, şimdiye dek toplumda öğrencilikten yetişkinliğe geçişimi tam olarak hissetmeden yaşadım.

Taguchi: Kendin için istediğin şekilde yaşamayı seçebilmek. Diğer yandan ise, tüm sorumluluğu almak zorundasındır.

Tanaka: Dilediğin her şeyi yapabilirsin.

Ueda: Bir yetişkin olarak alkol kullanabilmek. Farklı yerlerden insanlarla tanışabiliyorum.

Nakamaru: Çeşitli şeylerdeki sınırlamanın azlığı. Dilediğince para harcamak gibi. Ama yine de limitler vardır (Gülüyor).

Soru: Okul günlerindeki en tatlı anınız nedir?

Kame: İlkokuldayken, hoşlandığım kızın elini tutmuştum ve eve kadar beraber yürümüştük.

Akanishi: İlkokul dördüncü sınıftayken, resimlerden fırlamış gibi bir Sevgililer Günü hadisesi yaşadım. Cep telefonumun olmadığı bir dönemdi, direkt ev telefonundan aranarak dışarıya çağırıldım ve ev yapımı çikolatalar aldım.

Taguchi: Öyle sevgi dolu bir anım yok. Sürekli oyun oynardım. Farklı bir öğrenciydim (Gülüyor).

Tanaka: Sevgililer gününde ayakkabı dolabıma çikolata bırakılmıştı.

Ueda: Parkta bir randevum vardı. Benden bir yaş büyüktü, parkta beni sınava çalıştırmasını istemiştim.

Nakamaru: Altıncı sınıftayken, yakın arkadaşlarımla, erkek ve kızlar, üç çift halinde, kaplıcaya gitmiştik. Kızlar, okuldaki en tatlı üç kızdı. Çok eğlenmiştik.

Soru: Mezuniyetle ilgili bir şarkı yapıyor olsaydınız, nasıl olurdu?

Kame: Geçmiş anıları ve geleceği resmeden bir ballad (yavaş ritimli hüzünlü şarkı) yapardım.

Akanishi: Beklendiği gibi bir ballad olurdu. Sözlerini Japonca yazardım.

Taguchi: Geleceğe dair umutlara sahip çıkmakla ilgili olmasını isterdim. Bence melodisi kesinlikle ballad olurdu.

Tanaka: Ergenlik dönemi çatışmalarını ya da toplumun sebepsizce yaptığı dayatmalara karşı olan memnuniyetsizliği dile getirirdim. Böyle bir dünyadan mezun olma hakkında yazardım.

Ueda: Okulu sözlere dökmek üzücü olmasına rağmen, ileri görüşlü sözler yazardım. Melodi ve sözler birleştiğinde güçlü bir duygu yaratmasını isterdim.

Nakamaru: Şu an aklıma hiçbir şey gelmiyor, bu yüzden biraz zamana ihtiyacım var (Gülüyor).

Soru: Öğrenciyken yapmadığınız ama keşke yapsaydım dediğiniz bir şey var mı?

Kame: Ders çalışırdım. Ayrıca sınıf arkadaşlarımla daha fazla takılmak isterdim. Gençliğimi Johnny’s e adadım, yani iyi anlamda (Gülüyor). Bu doğru. Eski sınıf arkadaşlarımla, uzun bir aradan sonra Ocak ayında görüştüm ve eğlenceliydi.

Akanishi: Bir sınıf arkadaşıma aşık olmak isterdim. İlkokulda olduğumuz için dışarı çıkamayız ama saf bir duygu olurdu.

Taguchi: Açık havada takılmak iyi olurdu. İçerideki oyunlar, gözlere zarar verebilir, tıpkı bende olduğu gibi. O yüzden lütfen dikkatli olun. (Sürekli playstation oynadığı için, bunu kastediyor olmalı)

Tanaka: Okula, bir kız arkadaşımla beraber bisikletle gitmek isterdim. Mesela beraber, kiraz ağaçlarının olduğu yol boyunca yürümek isterdim.

Ueda: Karma bir lisede okumak isterdim. Kültür festivallerine hazırlanırken, kızlarla tartışmak isterdim (Gülüyor).

Nakamaru: Piano öğrenirdim. Eğer o zaman öğrenseydim, şimdi çok işime yarardı. Ayrıca, genel kültürümü arttırmak isterdim. Özellikle Dünya ve Japonya tarihi üzerine yoğunlaşırdım.

Soru: Johnny’s Jr. olmaktan mezun olduğunuzu tam olarak ne zaman hissettiniz?

Kame: Bir menajerimiz olduğu zaman!

Akanishi: KAT-TUN CD’si satışa çıktığında. Mutlu olduğumu söylemeden geçemeyeceğim ama bunun yanında, daha farklı ve güçlü bir duygu da hissetmiştim.

Taguchi: KAT-TUN olarak çıktığımızda. Yani yaptığımız işlerin sayısı arttı. Amacımıza destek veren insanlar olduğu için çok mutlu oldum.

Tanaka: İlk klibimizi çektiğimizde. Jr. iken hiç kendi klibimiz olmamıştı. Ayrıca ilk basın toplantımıza, o kadar çok insanın gelmesi beni çok etkilemişti.

Ueda: İlk CD’miz çıktında. Listelerde adımızı görmek ve “Gerçekten çıkış yaptık” diyebilmek, beni çok mutlu etmişti.

Nakamaru: Dergilerin Jr. listelerini biliyorsunuzdur. O listelerde adımızı görmediğim zaman (Gülüyor).

(İngilizce çeviri: Odiez)

3 yorum:

  1. Jin ilk okuldayken bile popülermiş hı :D Duygulandırdı ama beni, 14 yaşımdan beri çalışıyorum demiş ya. Gerçi zevkli bir işi var ama :)

    Biz üniformadan bir an önce kurtulma hayalleri kurarız. Bu Japon insanlarının üniformaya olan tutkularını anlayamıyorum :D

    Ellerine sağlık Janoomma. Devamı da gelecek galiba röportajın. Bekliyoruz :)

    YanıtlaSil
  2. Evet, devamı da var. Toplam 20 soru olunca uzun göründü gözüme, ben de 2 parçaya böldüm :)
    Aslında her biri küçük yaşlardan beri çalışıyor sonuçta, sadece Jin buna dikkat çekmiş. Neden bilmiyorum ama, ben en çok Ueda'nın karma bir lisede okumak isterdim lafına üzüldüm :(

    YanıtlaSil
  3. Ueda Tatsuya acıdım yaw.. karma lisede okumak istemiş hep :) Ondan sessiz sakin olsa gerek... :)

    YanıtlaSil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...