Türkçeye çevrilmesini istediğiniz Japon dizisi veya filmi varsa mesajla bildirebilirsiniz.

22 Nisan 2010

Lalelerimiz


Evet... 
Sanki benimmiş ya da onları emek verip güzelleştiren benmişim gibi,"lalelerimiz" başlığını konduruverdim buraya. En azından"lalelerim" demiyorum^^ Kimsenin hakkını yemek istemem ama...Binamızdaki emekli teyzeler onları güzelleştirmek için canla başla çabalıyorlar. Ne zaman odamın penceresinden kafamı uzatsam, orada mutlaka onlardan biri, o laleleri okşuyor oluyor. ^^
Gelelim konunun başında olması gereken detaylara...Bu sabah, çok sevgili doğal gaz görevlisi abiler tarafından, saatimizin rutin kontrollerini yapmak üzere zilimize defalarca basmak suretiyle, sabahın çok erken bir saatinde uyandırılan ben, sabah yürüyüşü yapmaya karar verdim. Nitekim üstüme rahat kıyafetler uydurup hemen attım kendimi dışarıya. O erken saatin serin esintisi ve parlak gün ışığı bir aradayken, daireler çizerek yürüdüm de yürüdüm. Abartışımı mazur görün, toplasak 25 dk falan yürümüşümdür aslında.^^ Fakat bu kısa yürüyüş esnasında, güzel görünmediklerinden değil, alışkanlık yüzünden normalde dikkatimi çekmeyen o  lalelerden alamadım gözlerimi. Gözüm alışmış orada olmalarına, hiç incelememişim nedense şimdiye dek. Tanrım ne güzeller… Rengârenk, ışıl ışıllar… Belli bir düzende sıralanmışlar üstelik, emek verenleri cidden çok özeniyor olsa gerek diye düşündüm o nedenle. 
Ben çocukken annemin, evimizin bahçesinde ne kadar fazla vakit geçirdiği geldi aklıma sonra. Onun sayesinde öğretmenime bol bol çeşit çeşit çiçek götürürdüm. Bir sürü çiçeğimiz vardı...Lalelerimiz de… Beyazından siyahına kadar, rengârenkti onlar da. Bugün buradakilerin arasında siyah lale görmedim ama bunlar da çok renkliler.Neredeyse her binanın bahçesi sabah güneşinin de etkisiyle capcanlı!
Dedim ya, kimsenin hakkını yemeyelim. Ben yalnızca, uzaktan güzelliklerini takdir eden bir izleyiciyim. Çok teşekkür ederiz, çaba gösterip bahçemizi renklendiren duyarlı komşulara. (Sanki blogumu okuyor olabilirlermiş gibi...) Yüz yüze tanışıklığım olsa, yanlarından geçerken mırıldandığım kuru bir “kolay gelsin”den fazlasını dile getirerek belli ederdim minnettarlığımı, yüz yüze teşekkür ederdim onlara ama yok. Olması taraftarı da değilim zaten. Komşu ziyaretleri vs hiç bana göre değil. ^^
Yine de söylemeden edemeyeceğim, 'neredeyse' en sevdiğim çiçek kardelendir.

2 yorum:

  1. Bir an ilk resimdekinin odanın penceresinden gördüğün laleler olduğunu sandım, neyse sonra toparladım :P Yoksa çok kıskanacaktım seni :D

    Benim en sevdiğim çiçek laledir. Kısa ömürlü oluyorlar ne yazık ki T-T

    YanıtlaSil
  2. Penceremden bakıp, öyle bir görüntüyle karşılaşabilmeyi ben de çok isterdim Berre. Ama malesef, dört kat yukarıdan anca kuşbakışı görebiliyorum laleri O_o

    YanıtlaSil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...