16 Mayıs 2011

Jin Akanishi ve "Yellow Gold Tour 3011 DVD"


DVD'yi birkaç gün önce izledim ve bunun üzerine bir iki laf edeyim dedim.
KAT-TUN'dan ayrılarak Jin çoğu kişi gibi benim de kalbimi kırdı. İyiydi çünkü o haliyle KAT-TUN, alışmıştık onun KAT-TUN'daki varlığına.
Ama bencillik etmemek lazım. Jin'in bir hayali vardı ve onun uğruna yapmak istediklerini yapıyor şu an. İtiraf etmem gerekir ki, ayrılışının ilk kesinleştiği zamanlarda, KAT-TUN'u bırakmadan da solo çalışmalar yapabilir, solo albüm çıkarabilir ve böylece de KAT-TUN'dan bağımsız işler yapabilir diye düşünüp duruyor, ayrılışını gereksiz buluyordum.
Artık sebebini anlıyorum. DVD de pekiştirmeme yardımcı oldu.
KAT-TUN'un müziğiyle Jin'in yaptığı müzik birbirinden tamamen farklı. O nedenle yollarını ayırmaları iyi oldu. Çünkü insan kendi istediği şeyi yapamadığı zaman nasıl mutsuz olur, hepimiz biliyoruz. Suçlamıyorum artık Jin'i ben. KAT-TUN'a haksızlık ettiğini de düşünmüyorum. Her ne kadar yokluğu çok belli olsa, daha doğrusu sesinin yokluğu çok belli olsa da acımızı içimize gömüyoruz ve KAT-TUN'un onsuz haline alışmaya çalışıyoruz. Gerçi onlar da son yaptıkları şarkılarla işimizi hiç kolaylaştırmıyorlar. Sesleri hep tekdüze. Biraz ruh katsalar iyi olurdu ama yok. Baskın bir vokal lazım KAT-TUN'a, şu halleriyle onlar için mutsuzum. White'ın klibi çok hoşuma gitti, şarkı da güzel ama daha farklı söylense daha iyi olurdu bence. Daha etkili olurdu. Dedim ya hep tekdüze söylüyorlar. Bir hareket yok şarkıda, renk yok, ruh yok.
Ayrılışının ardından Jin'e edilmeyen küfürler kalmadı. Ben de çok kızdım, çok üzüldüm ama bir insana sinirlenmek başka, o insanın hakkını yemek başka.
"Yiğidi öldür hakkını yeme." diyenlere hak verelim biraz.
Jin'in konserdeki yeni şarkılarını "Paparats" hariç -onu tesadüfen dinleyip çok beğenmiştim- önceden  hiç dinlemediğim halde, hiç rahatsız olmadım. Hatta her şarkının ardından sıradaki şarkıyı dörtgözle bekledim durdum. Çabucak bitti fakat bana göre gayet başarılı bir konserdi. Tema olarak zaten güzeldi. Dalga geçip duruyordu ya herkes, sürekli robot dansı yapmasıyla. Ha, işte o da "Alın size Robot!" demiş. Ayrıca konserin açılışında söyledikleri çok anlamlıydı. Takdir ettim.

Zaten çok severim ben Jin'i. Ara sıra kızarım ama onu bu haliyle seviyorum. İçinden geldiği gibi davranıyor. Sırf meşhur diye, örnek teşkil etmesi gerektiğini düşündüğü için gerçekte olmadığı gibi davranan insanlara zaten saygı duymam ki ben. Onlar da insan çünkü. Güzel şeyler de yapar ama aynı zamanda içer, sıçar, küfreder... bize ne? Takılmamak lazım böyle şeylere. Oldum olası özel hayatlarına ilgi duymadığım için, beni etkilmiyor hiç. Ama fangirl düşünce yapısı çok başka sanırsam. Adamların inciğini cinciğini bilmeleri gerekirmiş gibi davranıyorlar. Bilmiyorum. Anlamıyorum. Bana sadece şarkılarını dinlemek yetiyor, o kadar. Sevdiğimi seviyorum, sevmediğimle hiç ilgilenmiyorum.

3 yorum:

  1. bir fan nın güncesi gibi olmuş:D

    YanıtlaSil
  2. Amaç da bu değil mi zaten miwako? :)

    YanıtlaSil
  3. kesinlikle amacına hizmet etmiş:D:D:D

    YanıtlaSil